داغ تازه‌ست، زمان هرچه که تکرار شود            دم به دم می‌رود این عشق که بسیار شود

خواب غفلت بپرد از سر هر چشمی که            بـا نـسـیـم حـرم امـن تــو بــیـدار شـود

قبل هر چیز دلم در پی یک هم‌سفر است            آه اگر اشک عـزای تـو مـرا یـار شود

عـارفـی آمـده تــا طـیّ مـنـازل بـکـنـد            شـاعـری آمـده تـا مـیـثـم تـمـّـار شــود

جان فدای لب عطشان تو، لب تر کن تا            بـانـگ لـبـّـیـک از آفـاق پـدیـدار شـود

می‌کشاند همه را پشت سرش وقتی که            »بوی پیـراهـن تو قـافـلـه‌سالار شود«

من به شوق حرمت گام در این راه زدم            غم ندارم که جهان بر سـرم آوار شود

هان! مگر فلسفۀ خلقت سر جز این است            یا سـر نیـزه رود یا که سـرِ دار شود؟

اربعین ذکر لب عشق دعای فرج است            کاشکی راه رسیدن به تو هـموار شود